Hallo, ik ben Quinten en ik ben 13 jaar oud. Ik woon in Amstelveen en zit op het Amstelveen College. Ik ga jullie iets vertellen over mijn skiverhaal.

Ik ski al vanaf dat ik 3 ben, maar ben sinds een paar maanden serieus begonnen met race skiën,

Ik ging sinds kleins af aan altijd met een paar families 1 week per jaar skiën, ik verheugde me er altijd het hele jaar op en genoot er heel erg van. De afgelopen 3 jaar zag ik veel skiteams in het gebied waar wij op vakantie gingen, ik was zo onder de indruk van al die kinderen. Ik vond het zo cool hoe hard ze naar beneden gingen. Ik zat te denken wat voor kick dit zou geven, dat zou ik ook wel willen. Toen ik weer terugging naar Nederland, was ik heel verdrietig want ik dacht dat ik dit nooit zou kunnen doen, en dat de enige manier was om zelf in Oostenrijk te gaan wonen. Het bleef maar in mijn hoofd zitten, dus ik vroeg elke dag of we alsjeblieft konden verhuizen. Na 2 jaar was ik het er ook wel over eens dat dat natuurlijk niet zou kunnen. Toen ik dit jaar weer op skivakantie ging had ik het zoals gewoonlijk heel leuk. Terug in Nederland dacht mijn moeder dat er misschien iets was in Nederland waardoor ik misschien een weekje vaker met mijn vrienden kon skiën. We gingen op het internet kijken, en uiteindelijk kwamen we terecht op de site van ‘Holland Ski Racing’ (HSR). Er was een paar dagen later een talenten dag met als doel om nieuwe skiërs bij het team te krijgen. Onwetend gingen wij naar de talenten dag toe. Na een paar oefeningen door de slalom was de dag alweer afgelopen. Bij de nabespreking werd ik nog enthousiaster over race skiën. Een paar dagen later werden we gebeld of ik geselecteerd was voor het team. Toen ik hoorde dat ik door was kon mijn dag niet meer stuk. 2 weken later had ik mijn eerste training in Zoetermeer (dit heb ik 1 keer per week). Met allemaal spullen aan die ik nog nooit had gezien ging ik de piste op, ik vond het heel spannend. Het is uiteindelijk allemaal goed gegaan. Na twee trainingen ging ik al op trainingsweek(en) in Kaprun (Oostenrijk). Ik kende mijn team nog niet echt, maar ik heb ze daar goed leren kennen. Het was niet zoals vakantie, we hadden een strak schema. Vroeg opstaan, ontbijten, skiën, conditietraining ect.

Het was heel erg wennen, ik moest de eerste week best wel wennen want de groep kende elkaar allemaal heel goed gelukkig heb ik een hele goede nieuwe vriend gemaakt die mij heel veel dingen heeft geleerd, zoals ski’s slijpen en waxen ect. We waren constant aan het sporten. Na het trainen op de piste gingen we eerst soep eten en toen gelijk weer conditietraining doen. Het was heel zwaar, maar de voelt je aan het einde van de dag wel heel fijn als je weet dat je weer een stapje vooruit bent gegaan. Als je dit elke dag doet met warm weer verlies je veel calorieën, als je dan hetzelfde blijft eten als normaal en niks aan je eetpatroon veranderd dan val je af… dit gebeurde bij mij, en aangezien ik juist zwaar moet zijn is dit niet echt fijn. Als je eenmaal ik dit ritme zit is dit heel rustgevend omdat je weet wat je te wachten staat. En het plannen is ook fijn zodat alles op een rijtje staat en je geen tijdsnood krijgt. Het was in het begin best wennen, ik miste mijn familie en vrienden. Dit kwam vooral omdat ik het allemaal heel spannend vond. Ik had ook weinig tijd om met hun te bellen en appen. In de 2e week was ik meer op mijn gemak en was mijn heimwee dus ook minder. Toen ik weer terug naar Nederland ging had ik al veel geleerd. Ik had ook al veel meer kennis over skiën. Ik weet nu dat dit mijn sport is.